LOIS PEREIRO, poeta monfortino,

foi o homenaxeado no

DIA DAS LETRAS GALEGAS 2011.

pereiro

Naceu en Monforte de Lemos en 1958.Cando tiña 17 anos viaxou a Madrid para continuar os seus estudos. Alí fundou xunto a Antón Patiño, Manuel Rivas e Xosé Manuel Pereiro, a revista Loia. De volta a Galicia, entrou en contacto cun grupo de poetas entre os que figuraban escritores como Xavier Seoane, Francisco Salinas, Xullo Valcarcel ou Manuel Rivas. A súa obra figurou en varias antoloxías como De amor e desamor (1984) e De amor e desamor II (1985), e colaborou activamente na revista Luzes de Galiza, onde se publicarían en 1997 os oito primeiros capítulos da súa novela inconclusa Naúfragos do Paraíso.

Publicó dos poemarios en vida, Poemas 1981/1991 (1992) y Poesía última de amor e enfermidade (1995). Tras su muerte en 1996, Poemas para unha Loia, que recoge obras de su etapa madrileña, publicadas en la revista Loia, y que incluye el ensayo Modesta proposición para renunciar a facer xirar a roda hidráulica dunha cíclica historia universal da infamia.
lois pereiro

 

Enfermo da SIDA, Lois Pereiro faleceu o 24 de maio de 1996 na Coruña a causa do envelenamento por aceite de colza desnaturalizado, o mesmo día que se coñeceu a sentenza. Nos últimos anos reivindicouse a candidatura para o Dia de las Letras Galegas deste poeta monfortino tan relevante na literatura galega moderna, pero tan descoidado institucionalmente, a pesar de contar cun grande apoio e recordo tanto popular como intelectual.Tras varios anos nos que o seu nome soaba como firme candidato, foi finalmente elixido pola Real Academia Galega para ser o protagonista do Dia dás letras Galegas 2011.




 

  • "Os poemas de Lois son de acero, funcionan coma un bisturí que disecciona a vida- -explica o poeta Xavier Seoane- pero detrás apreciase a fraxilidade do individuo"
  • Como mostra da crueza e nudez da súa poesía, sirva este célebre parágrafo dun dos seus poemas, epitafio gravado en pedra na súa tumba en Santa Cristina de Viso (Incio):

"Cuspídeme enriba cando pasedes por diante do lugar onde eu repouse, enviándome unha húmida mensaxe de vida e de furia necesaria".

  • Ver a súa preciosa obra "Que é Galiza":/